Καλύτερες ερωτήσεις για καλύτερες απαντήσεις

 

Ερωτήσεις κάνουμε στον εαυτό μας όλη μέρα. Από τη στιγμή που θα χτυπήσει το πρωί το ξυπνητήρι (π.χ. «Ωχ, ξημέρωσε κιόλας;» ή «Γιατί να πρέπει να πάω στη δουλειά;») ως τη στιγμή που θα πέσουμε το βράδυ για ύπνο («Γιατί κουράζομαι τόσο πολύ;» ή «Ποιος ξυπνάει αύριο πάλι;»)...


Όμως η ποιότητα των ερωτήσεων που κάνουμε στον εαυτό μας, καθορίζει και την ποιότητα των απαντήσεων, την ποιότητα των σκέψεων και επομένως την ποιότητα της ζωής μας. Ο Anthony Robbins λέει, «Οι επιτυχημένοι άνθρωποι κάνουν καλύτερες ερωτήσεις και ως αποτέλεσμα παίρνουν καλύτερες απαντήσεις.»


Ας δούμε λοιπόν ορισμένες ερωτήσεις που θα μπορούσαμε να κάνουμε στον εαυτό μας που θα ξεκαθαρίσουν τη σκέψη μας και θα μας δώσουν μια νέα προοπτική. 

• Τι μου δίνει χαρά; Πώς μπορώ να προσθέσω μικρές χαρές στη ζωή μου κάθε μέρα;
  
  
• Αν η ζωή μου ήταν ταινία, θα ήθελα να τη δω;
  
  
• Για ποια πράγματα είμαι ευγνώμων;
  
  
• Τι σπουδαίο συμβαίνει στη ζωή μου αυτή τη στιγμή;
  
  
• Ποιοι άνθρωποι με γεμίζουν ενέργεια και με τρέφουν πνευματικά, νοητικά, σωματικά; Περνάω αρκετό χρόνο μαζί τους;
  
  
• Ποιοι άνθρωποι με αποθαρρύνουν και απομυζούν την ενεργητικότητά μου; Κάνω ό,τι μπορώ για να τους απομακρύνω από κοντά μου ή για να περιορίσω το χρόνο μου μαζί τους στο ελάχιστο;
  
  
• Ήμουν καλύτερος σήμερα από ότι ήμουν χθες;
  
  
• Τι μπορώ να μάθω από αυτή τη δύσκολη κατάσταση;
  
  
• Ποιο είναι το νόημα της ζωής; Γιατί είμαι εδώ;
  
  
• Αν είχα απεριόριστο χρόνο και χρήματα και ήξερα ότι δεν μπορώ να αποτύχω, τι θα έκανα;
  
  
• Αν το οικονομικό δεν ήταν πρόβλημα, με τι θα επέλεγα να ασχολούμαι; Τι θα έκανα δωρεάν;
  
  
• Ποια ήταν η καλύτερη μέρα της ζωής μου την περασμένη χρονιά; Τι την έκανε τόσο ξεχωριστή;
  
  
• Θέλω να ζήσω κι άλλες τέτοιες στιγμές στο μέλλον; Τι με εμποδίζει;
  
  
• Αυτά με τα οποία ασχολούμαι αξίζουν;
  
  
• «Η πιο επείγουσα ερώτηση της ζωής είναι: "Τι κάνετε για τους άλλους;"» ~ Martin Luther King, Jr.
  
  
• «Μια μέρα θα κοιτάς πίσω τη ζωή σου και θα λες, "Μακάρι να το είχα κάνει;" ή "Χαίρομαι που το έκανα"»; ~ Zig Ziglar
  
  
• «Γιατί; Γιατί όχι; Γιατί όχι εγώ; Γιατί όχι τώρα;» ~ James Allen

Οι ποιοτικές ερωτήσεις λοιπόν είναι το πρώτο βήμα αλλά ας μην ξεχνάμε και το δεύτερο βήμα: Τη δράση. Γιατί φτάνει κάποια στιγμή που πρέπει να σταματήσουμε απλά να ρωτάμε και να φιλοσοφούμε και να αρχίσουμε να κάνουμε.

Καλή εβδομάδα, καλές ερωτήσεις και just do it!


Photo by phala

Μείνετε σε επαφή!
Νέα άρθρα μέσω email
Εγγραφή στο blog μέσω RSS
Ακολουθήστε με στο Twitter
Γίνετε fan του blog στο Facebook

Γλυκό ευχαριστώ...

 Photo by Vassilis

Για να με ευχαριστήσει για το πάρτυ γενεθλίων της Κυριακής, η Εβελίνα μου έφτιαξε χθες την πιο γλυκιά καρτούλα.

(Προσέξτε τα χαριτωμένα ορθογραφικά λάθη...)

Εβελίνα –  Ευαγγελήα


Σε αγαπώ μαμά πολύ πολύ πολύ και θέλω να ξανα κανουμε τετιο πάρτι.


Όνομα:
Τιλέφονο:
Περιοχί:

Και από την πίσω πλευρα: Με πολύ αγάπι Εβελίνα


Είναι το πιο γλυκό ευχαριστώ που έχω λάβει στη ζωή μου! Αλλά και η έκφραση των κοριτσιών την ώρα που τους τραγουδούσαμε το "Να ζήσεις" ήταν και αυτή από μόνη της, η πιο μεγάλη ανταμοιβή...

Photo by philos

Το ξέρω ότι εκτός από την ωραία τούρτα θαυμάζετε και το ωραίο μου τραπεζομάντιλο (λέμε τώρα) αλλά κάντε ότι δε βλέπετε, μια και κατά τη διάρκεια του πάρτυ το τραπεζομάντιλο… κάηκε! Χαχαχα, ελπίζω να πήρατε μια ιδέα για το τι έγινε εδώ πέρα! (Kάηκε το πελεκούδι!)

Παρόλα αυτά, μετά από τέτοια καρτούλα, μπορώ να πω όχι για επόμενο πάρτυ; Δεν μπορώ να πω!

Και του χρόνου! (???)

Μείνετε σε επαφή!
Νέα άρθρα μέσω email
Εγγραφή στο blog μέσω RSS
Ακολουθήστε με στο Twitter
Γίνετε fan του blog στο Facebook

Μέρα χαράς!

28 Ιανουαρίου σήμερα. Μέρα χαράς! Η Εβίτα κλείνει τα 5 και η Εβελίνα τα 7!


Η ζωγραφιά είναι της 5χρονης πλέον Εβίτας: Οι εορτάζουσες με στέμματα στο κεφάλι - καθότι απόκριες - στέκονται κάτω από μια πινιάτα ενώ τα γλυκά και τα δωράκια πέφτουν βροχή! [Διευκρίνιση: Η μπλε μπάλα πάνω αριστερά είναι disco ball! Μη με ρωτάτε πού ξέρει από disco ball. Αδυνατώ να απαντήσω!]


Περιττό να πω ότι εκτός από μέρα χαράς, είναι παράλληλα και μέρα απολογισμού, ενδοσκόπησης και συγκίνησης. Δεν μπορώ παρά να ξαναζώ στο μυαλό μου τη στιγμή που τις πρωτοαντίκρισα, τη στιγμή που τις πρωτοαγκάλιασα, τη στιγμή που πρωτοκοιταχτήκαμε στα μάτια.


Και να αναλογίζομαι πώς πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια. Μοιάζει σαν να πέρασαν μέσα σε ένα δευτερόλεπτο. Μοιάζει παράλληλα σαν να διήρκησαν μια αιωνιότητα.


Ένα ξέρω να πω με βεβαιότητα. Ότι όσα κάνουμε εμείς οι γονείς για τα παιδιά μας αξίζουν. Κι ας μη φαίνονται. Κι ας μην τα αναγνωρίζει κανείς. Κι ας κάνουμε ένα σωρό λάθη. Κι ας μας κυνηγάνε οι τύψεις. Κι ας αμφιβάλουμε για την αξία μας. Κι ας μη γίνουμε ποτέ οι τέλειοι γονείς που κάποτε νομίζαμε ότι θα γίνουμε. Αξίζουν.


28 Ιανουαρίου σήμερα. Μέρα χαράς!
Χρόνια πολλά κουκλίτσες μου! 

"Φεύγει πριν καλά καλά το καταλάβετε.
Οι δαχτυλιές στον τοίχο εμφανίζονται ολοένα και ψηλότερα.
Ύστερα ξαφνικά εξαφανίζονται…"

Μείνετε σε επαφή!
Νέα άρθρα μέσω email
Εγγραφή στο blog μέσω RSS
Ακολουθήστε με στο Twitter
Γίνετε fan του blog στο Facebook

Κάτι μου θυμίζει…

Βρε τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...

(Δεν βλέπετε το βίντεο; Κάντε κλικ εδώ)

Α ναι. Θυμήθηκα! Ζω κι εγώ κάτι αντίστοιχο τα τελευταία... 7 χρόνια!
Παρ' όλα αυτά δεν αλλάζω τη ζωή μου με τίποτα!

Εσείς;

Μείνετε σε επαφή!
Νέα άρθρα μέσω email
Εγγραφή στο blog μέσω RSS
Ακολουθήστε με στο Twitter
Γίνετε fan του blog στο Facebook

Καράτε-Καράτε

Η Εβίτα, λίγο πριν να κλείσει τα πέντε, στόμα έχει και μιλιά δεν έχει. (Λέμε τώρα...)


✔ Μαμά πόσοι δεινόσαυροι υπάρχουν;
- Εβίτα, δεν υπάρχουν πια δεινόσαυροι.
- Το ξέρω. Εννοώ πόσοι δεινόσαυροι υπούρχαν παλιά…


✔ Έχουν μείνει τρεις λουκουμή. (=λουκουμάδες)


✔ - Στο σχολείο σήμερα είχαμε φασολάδα.
- Αλήθεια; Την έφαγες;
- Ναι. Έφαγα οκτώ φασόλια!
(Υπερπροσπάθεια, γιατί τα φασόλια δεν τα συμπαθεί αλλά "τους φακές τους τρώει όλους!")


✔ Συζήτηση με τη γιαγιά
Γιαγιά: Εβίτα το ξέρεις ότι την άλλη εβδομάδα είναι Χριστούγεννα, θα έρθετε να μας πείτε τα κάλαντα και θα σας δώσουμε λεφτά;
Εβίτα: Ή και χρήματα…

 
✔ Αποκαλεί εμένα και στην Εβελίνα «κορίτσια»...

Παρεμπιπτόντως εμείς τα κορίτσια της οικογένειας έχουμε και σλόγκαν, α λα «Barbie και οι 3 σωματοφύλακες»:
Όλες για μία και μία για όλες!


✔ «Μαμά έχεις δύο άριστα από μένα!»


✔ «Τα κουλενάκια ήταν φλιμένα (= θλιμμένα) και παραπονεμένα...»


✔ Δοκιμάζει ένα καπέλο:
«Μαμά κοίταξέ με! Η Εβίτα είμαι!» (μπας και δεν την αναγνώριζα)


✔ «Μη μου το λες αυτό γιατί εκτεβλίζομαι!» (= εκνευρίζομαι)


✔ Την ακούω που ξυπνάει και πηγαίνει τουαλέτα. Μετά από λίγο αρχίζει και τραγουδάει:
«Αντιλαλούν... διπλοπενιές…»


✔ Λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος:
«Σε λίγο θα φύγει το 2009 και θα έρθει το 2010. Αλλά οι μήνες του 2009 θα μείνουν για πάντα στην καρδιά μας!»


✔ Στην επιστροφή από το σχολείο...
- Δε μου είπες Εβίτα, τι παιχνίδι παίξατε σήμερα στο διάλειμμα;
- Παίξαμε οικογένεια.
- Ά ωραία! Άρα παίζατε και με τα αγόρια.
- Όχι έπαιζα μόνο εγώ και οι φίλες μου.
- Και τότε ποιος έκανε τον μπαμπά;
- Δεν υπήρχε μπαμπάς σε αυτή την οικογένεια. Υπήρχε μόνο μαμά. Και τα παιδιά ήταν μόνο κορίτσια. Ήταν μια τέλεια οικογένεια.

(τι λάθος έχουμε κάνει;;;)


✔ «Έχω ένα σπυράκι στο τώπο.» (= μέτωπο. Είχε την εντύπωση ότι το "με" είναι ξεχωριστή λέξη)  


✔ Είναι απόγευμα και καθόμαστε στην κουζίνα. Εγώ πίνω καφέ και η Εβίτα τρώει ένα σνακ. Ξαφνικά φωνάζει «Ωχ όχι» και πιάνει το κεφάλι της.
«Τι έπαθες Εβίτα;» τη ρωτάω.
«Έπαθα τερηδόνα! Το μεσημέρι έφαγα σοκολατάκι και ξέχασα να πλύνω τα δόντια μου!»


✔ Βρισκόμαστε στο μουσείο Γουλανδρή όπου βλέπει μία χελώνα καρέτα-καρέτα. Λέει: «Α, να και μια χελώνα καράτε-καράτε!»

Όπως έγραψα και στο Twitter, φαίνεται ότι βλέπει πολλά χελωνονιντζάκια στην τηλεόραση!


Αυτά από το «τώπο» Εβίτα! (μέτωπο είπαμε...) Και σας υπόσχομαι ότι δεν ξεχνιέμαι. Κυκλοφορώ με στυλό και χαρτί στο χέρι και σημειώνω τα πάντα για να σας τα μεταφέρω.
Αλήθεια, γιατί δε γράφετε κι εσείς καμιά ατάκα στα σχόλια από τα δικά σας παιδιά, ανίψια, βαφτιστήρια ή από τα παιδικά σας χρόνια;


Σας εύχομαι ένα γλυκό, ξεκούραστο και ζεστό Σαββατοκύριακο!


Photo by red twolips

Μείνετε σε επαφή!
Νέα άρθρα μέσω email
Εγγραφή στο blog μέσω RSS
Ακολουθήστε με στο Twitter
Γίνετε fan του blog στο Facebook

Είσαι τέλειος!

Τι θα λέγατε αν κάθε φορά που ανεβαίνατε στη ζυγαριά η βελόνα έδειχνε ένα από τα εξής:


Είσαι:

• Τέλειος/α
• Περίφημος/η
• Αξιαγάπητος/η
• Χαριτωμένος/η
• Όμορφος/η
• Καυτός/η
• Θαυμάσιος/α
  

... και άλλα τέτοια υπέροχα;

Η ζυγαριά της φωτογραφίας είναι πραγματικό προϊόν και μπορεί κανείς να την προμηθευτεί μέσω Amazon, βάλτε όμως την πιστωτική πίσω στο πορτοφόλι, βρίσκεται σε προσωρινή έλλειψη...


Παρόλα αυτά πρoτείνω να υιοθετήσουμε το σκεπτικό της άμεσα!


Εύχομαι το 2010 να σταματήσουμε να έχουμε εμμονές με το πόσο ζυγίζουμε ή το πώς φαίνεται το σώμα μας και να επικεντρωθούμε στο πόσο σωστά λειτουργεί.


ΥΑΥ!

[via]

Μείνετε σε επαφή!
Νέα άρθρα μέσω email
Εγγραφή στο blog μέσω RSS
Ακολουθήστε με στο Twitter
Γίνετε fan του blog στο Facebook